Fietspositiemeting

Bikefitting Bike Center Uden
Bikefitting
Prologo Zadelmeting
Claet Fit ID Match
Afstellen schoenplaatjes

Een goede fietspositie bestaat uit meerdere aspecten. Onze Bikefit bevat een statische meting van de lichaamsmaten met het Cyclefit meetsysteem in combinatie met een dynamische fit, waarbij we de lichaamspositie en bewegingsuitslag analyseren om zo tot een zo effectieve en ontspannen mogelijke fietspostie te komen.

Waarom CycleFit

Te veel fietsers zijn seizoenen lang doende om een juiste zit te vinden. Menigeen slaagt daar niet in en ondervindt daarvan de nadelige effecten, zeker wanneer veel kilometers worden gemaakt. Allerhande klachten, die het gevolg zijn van een verkeerd afgestelde fiets, worden gehoord bij wielrenners, toerfietsers en mountainbikers. Zelfs heel wat stadsfietsers zitten oncomfortabel. In de praktijk worden vaak vuistregels gebruikt, zoals de lengte van de onderarm voor het bepalen van de lengte van de stuurnok, of de hak op het pedaal voor het instellen van de zadelhoogte. Hoe ingeburgerd ook, een dergelijke aanpak is gebaseerd op nattevingerwerk en leidt in de meeste gevallen niet tot een juiste afstelling.

Cyclefit combineert de resultaten van wetenschappelijk onderzoek op het vlak van biomechanica en inspanningsfysiologie, en heeft die kennis vervolgens gebruikt voor de analyse van talloze metingen en zitposities. Op die manier is in een tijdspanne van meer dan vijf jaar een optimale fietshouding in kaart gebracht, die voor ieder individu persoonlijk wordt berekend. Tevens is in die periode meetapparatuur ontwikkeld, waarmee een aantal essentiële lichaamsmaten nauwkeurig kunnen worden gemeten.

Omdat Cyclefit in haar algoritmes uitsluitend gebruik maakt van maten die daadwerkelijk individueel worden gemeten (en niet worden bepaald aan de hand van statistische gemiddelden), werkt het systeem voor vrijwel iedereen. Sinds de introductie van het systeem leveren de adviezen dan ook keer op keer enthousiaste reacties op en wordt aan Cyclefit de voorkeur aan gegeven boven andere meetprogramma’s.

Het Cyclefit-onderzoek naar verantwoorde uitgangsformules en de invoer van de juiste lichaamsmaten heeft aanleiding gegeven tot verschillende wetenschappelijke publicaties, waaronder een veel geciteerd artikel in het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Applied Ergonomics (1998).

Het Cyclefit-onderzoek naar verantwoorde uitgangsformules en de invoer van de juiste lichaamsmaten heeft aanleiding gegeven tot verschillende wetenschappelijke publicaties, waaronder een veel geciteerd artikel in het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Applied Ergonomics (1998).

Racefietsen

De racefiets is de categorie waar vanuit Cyclefit van oudsher het verst is ontwikkeld. Binnen deze categorie biedt Cyclefit dan ook drie verschillende prestatieniveaus, van de zeer sportieve en prestatie gerichte houding in de categorie ‘renner’ tot de meer op ontspanning gefocuste houding in de categorie ‘randonneur’. Ook vrijwel alle commercieel verkrijgbare pedaalsystemen kunnen worden meegenomen in het advies zodat de positie van het schoenplaatje en de hoogte van het zadel volledig kunnen worden aangepast aan het systeem dat wordt gebruikt.

Mountainbikes

Er is geen type fiets dat de afgelopen jaren meer is geëvolueerd dan de mountainbike. De komst van steeds meer uitontwikkelde mountainbikegeometrie, de toepassing van voor- en achtervering, en het gebruik van grotere 29 inch wielen, hebben de mountainbikes en de sport voorgoed veranderd. Cyclefit houdt bij de advisering rekening met een onderscheid tussen zes verschillende categorieën mountainbikes:

  • 26inch Cross Country Race
  • 29inch Cross Country Race
  • 26inch Cross Country Trail
  • 29inch Cross Country Trail
  • 26inch All Mountain
  • 29inch All Mountain

Tijdritfietsen

Misschien ligt in geen andere categorie de nadruk meer op prestatie dan bij het tijdrijden. De framebouw en houding van de renner in deze categorie zijn zo veel mogelijk in overeenstemming gebracht met de wetten van de aerodynamica. Voor een optimale afstelling van de tijdritfiets maakt Cyclefit onderscheid tussen ‘triatlon’ en ‘tijdrit’ gebruik. Niet dat een triatleet wezenlijk anders op zijn fiets zou moeten zitten dan een tijdrijder, maar de regelgeving voor tijdritten is dusdanig anders dan de regelgeving voor triatlonfietsen dat aanpassing in de advisering noodzakelijk is.

Achtergrond:

om een beter inzicht te geven in de uitgangspunten van een Cyclefit positionering hieronder beknopt de gedachten achter de hoogte en lengte welke bepaald worden.

De juiste zadelstand

Fietsen is niet erg efficiënt vanuit het oogpunt van optimale benutting van de beenspieren. Slechts tijdens een deel van de pedaalslag kan door strekking van heup- en kniegewricht kracht worden geleverd. Desondanks kan ook met fietsen gestreefd worden naar maximale effectiviteit, zodat de trapbeweging het hoogst mogelijke rendement oplevert. Om dit te bereiken moet het buigen en strekken van knieën en heupen zich binnen bepaalde grenzen voltrekken. Een spier levert kracht door zich samen te trekken en dat is dan ook te vergelijken met een trekveer. Wanneer de uiteinden van de spier (veer)te dicht bij elkaar komen, wordt weinig of zelfs geen kracht meer geleverd. Naarmate de uiteinden verder van elkaar verwijderd zijn neemt de trekkracht toe. Wordt de spier echter overrekt dan verliest zij haarkracht. Om een soepele pedaaltred te kunnen handhaven, moet het zadel zo worden ingesteld, dat de knie niet volledig wordt gestrekt. Niet alleen functioneren bij een te hoog zadel de beenspieren niet meer doelmatig, ook zal het bekken teveel meebewegen, een beweging die zich voortzet in de wervelkolom, wat op den duur aanleiding tot rugklachten kan geven. Het zadel mag echter ook niet zo laag staan, dat de knie bij de hoogste stand van het pedaal te veel moet worden gebogen. Vanuit zo’n buigstand van de knie kunnen vooral de dijbeenspieren te weinig kracht ontwikkelen. De door Cyclefit geadviseerde zadelstand brengt niet alleen met zich mee dat optimaal kracht kan worden geleverd, ook wordt voorkomen dat spieren verkeerd worden belast. Uit verschillende testen is gebleken dat bij een onjuiste zadelstand het zuurstofverbruik groter is dan bij een optimale afstelling. Aangezien verbranding ontstaat wanneer vetten en suikers in aanraking komen met zuurstof betekent dit dat er meer energie wordt verbruikt dan voor dezelfde inspanning bij een optimale zadelstand. Wanneer men rijdt met een onjuiste zadelstand rijdt men dus al met een achterstand t.o.v. de rest.

Currex

Het Duitse Currex biedt een zeer doordacht concept aan op het vlak van binnenzolen. Innovative Cycling focust op de Bikepro zool die specifiek voor fietsers in ontwikkeld. De 3 verschillende vormen zorgen ervoor dat elke voet de ondersteuning krijgt die nodig is. Met behulp van de unieke footdisc kan een Currex verdeler goed en eenduidig bepalen welk type zool bij welke voet hoort.



Lange zit:

Kenmerkend voor de door Cyclefit geadviseerde fietshouding is de gestrekte zit. Deze houding is geschikt voor langere afstanden en ontlast polsen, nek en wervelkolom. Veel fietsers hebben nl. naast problemen als gevolg van een foutief afgesteld zadel, klachten die rechtstreeks te maken hebben met een te korte fiets. Cyclefit adviseert een lange voorwaarts gerichte zit, omdat door strekking van de rug, de lage rug en nek niet onnodig worden belast. Daarnaast zorgt een gestrekte rug voor verruiming van de borstkas waardoor het vermogen tot zuurstofopname toeneemt . Ook ontstaat door een voorwaartse kanteling van het bekken een stabielere zit. Daarnaast is een lange zit aerodynamischer.

Korte zit:

Bij een te korte zit is het in eerste plaats de gedrongen positie van de wervel kolom die aanleiding geeft tot rugklachten. Zo komt op de lage rug, het onderste deel van de wervelkolom te veel spanning te staan. Daarnaast moet de nek in deze positie een scherpere hoek maken om voldoende vooruit te kijken en hierdoor ontstaat kramp. In feite wordt met een te korte zit de gehele wervel kolom vanaf bekken tot aan het hoofd onder onnodig veel spanning gebracht en raakt de fietser verkrampt. Bovendien wordt de opname van zuurstof in deze houding beperkt omdat de borstkas wordt samengedrukt